Een Shakespeareaanse tragedie over de verwikkelingen rond het roemruchte Slotervaarziekenhuis met in de hoofdrollen Aysel Erbudak, Jan Schram en het ziekenhuis zelf.

Op locatie in Nieuw-West van 6 t/m 26 november 2018. 
Lees meer.

The Tragedy of Slaughtervaart

Voor deze nieuwe productie grijpt Dood Paard terug naar een bijzonder stukje recente stadsgeschiedenis: de verwikkelingen rond het roemruchte Slotervaarziekenhuis in Amsterdam.

Dit grote stadsziekenhuis is in de jaren ’70 van de vorige eeuw gebouwd als toonbeeld van vooruitgangsgeloof en gelijkheidsdenken. Midden in de nieuwe volkswijken van de stad moest er een open, voor iedereen toegankelijk gezondheidscentrum komen waar het niet om geld of efficiency maar om mensen zou draaien.
Ironisch genoeg zou enkele decennia later juist het Slotervaartziekenhuis het eerste grote Nederlandse ziekenhuis worden dat in private handen kwam. Niet langer waren het verbleekte idealen die de boel in beweging moesten houden, maar een glashard en glashelder marktdenken.

Bijzonderder nog is deze geschiedenis door de mensen die er de spil van vormden: het Slotervaartziekenhuis werd niet overgenomen door mensen die van zorgverlener tot zorgondernemer waren geworden of die op een andere manier thuis waren in het medische bedrijf,, maar kwam in handen van twee zakenmensen – de Noordhollandse vastgoedondernemer Jan Schram en de uit Turkije afkomstige flamboyante self-made woman Aysel Erbudak.

Zakelijk instinct, grote woorden en een flinke hoeveelheid geld bleken toch niet voldoende om van dit gezonheidszorgsprookje een succes te maken: na veel chicanes en gedoe kwam het Slotervaartziekenhuis in een steeds vrijere val terecht. Uiteindelijk moest het, op sterven na dood, door andere ondernemers van de ondergang worden gered. Over maatschappelijke idealen heeft inmiddels niemand het meer.

The Tragedy of Slaughtervaart gebruikt deze geschiedenis om er een breder verhaal mee te vertellen: het verhaal van kwetsbare idealen in een harde wereld, een verhaal over het hardnekkige geloof in dat de dingen toch ánders kunnen dan hoe ze meestal gaan, het verhaal van de verblinding die ervoor zorgt dat we goede bedoelingen uit het oog verliezen en er ontluisterend cynisme voor in de plaats krijgen.

Aysel en Schram zoals ze in The Tragedy of Slaughtervaart te zien zijn hebben geen slechte bedoelingen – en toch bedriegen ze zichzelf, bedriegen ze elkaar, bedriegen ze de wereld om zich heen. Ze willen iets goeds, misschien – maar als onder hun ogen de mooie droom in een nachtmerrie verandert missen ze het vermogen om zich bij die realiteit aan te passen. Het tij is door hen niet meer te keren – Aysel en Schram gaan mét hun ziekenhuis te gronde.

Dood Paard voegt aan dit verharde en verdwaasde koppel nog een derde personage toe: de oudgediende verpleegkundige Dwien werkt al sinds jaar en dag in het Slotervaartziekenhuis, heeft alle varianten van naïef idealisme tot blinde winstdrift meegemaakt, heeft generatie leidinggevenden die noch zichzelf, noch het ziekenhuis in de hand wisten te houden zien komen en gaan – maar heeft zelf nooit willen vertrekken. Waar zieken zijn wil zij zijn, waar hard gewerkt moet worden doet zij het. Waar de meeste mensen zichzelf en hun eigen welbevinden als middelpunt kiezen, daar gaat het Dwien om de ander. om de have-not, om de zieke die onverdiend pijn lijdt en geholpen moet worden.

The Tragedy of Slaughtervaart: over de wereld die maakbaar zou moeten zijn en over de mensen die altijd in de weg staan.

slaughtervaart

Gespeeld door Ellen Goemans, Jorn Heijdenrijk, Manja Topper
Tekst: Rob de Graaf
Foto: Floyd Koster

In samenwerking met Frascati en De Meervaart

HEBZUCHT

De langzame normalisering van de hebzucht: eerst dé oorzaak van de crisis, nu een zegenrijk instrument

Hebzucht is de afgelopen tien jaar alom gezien als oorzaak van de bankencrisis. Toch geldt zij nu als medicijn: kom op jongens, kopen, kopen, kopen. Wat leert onderzoek ons over deze menselijke neiging? Lees verder

bron: Volkskrant (september 2018)

 

 

 

Waarom ziekenhuizen en verzekeraars winst laten uitkeren zo’n slecht idee is

Het wordt hét thema dit politieke seizoen: mogen aandeelhouders van ziekenhuizen en zorgverzekeraars dividend uitkeren? Als je naar de marktwerking in de post en kinderopvang kijkt, kun je alleen maar concluderen: dat is een heel gevaarlijk experiment. Lees verder.

bron: de Correspondent (augustus 2016)

 

 

Ex-directeur Slotervaart vervolgd voor verduistering

Aysel Erbudak, ex-directeur van het Slotervaartziekenhuis, moet op 23 november voor de strafrechter verschijnen op verdenking van verduistering van 1,2 miljoen euro en valsheid in geschrifte. 

Dit bevestigt een woordvoerder van het openbaar ministerie. "Dat geld is niet besteed aan de zorg en dat vinden wij ernstig. "Erbudak staat al sinds het voorjaar van 2014 onder verdenking van de Fiod, de opsporingsdienst van de Belastingdienst, die destijds huiszoeking bij haar verrichtte in haar toenmalige woonplaats Beverwijk. De zaak heeft betrekking op Erbudaks periode bij het Slotervaart, waar ze in 2006 aantrad toen het ziekenhuis op de rand van faillissement verkeerde. Lees verder.

bron: Parool (oktober 2017)

 

 

Aysel Erbudak: ‘Laat ze maar komen’

Aysel Erbudak laat er geen twijfel over bestaan wie de baas is in het Slotervaartziekenhuis, wordt gezegd. Dat is zij. Die aanpak heeft er wel voor gezorgd dat het eerste private ziekenhuis van Nederland na jaren weer winstgevend werd. “Ik ben niet bezig met de vraag of ik aardig ben.”

Het interview met Aysel Erbudak gaat in twee fasen. Op de ochtend van het eerste deel heeft CZ de lijst bekend gemaakt van de ziekenhuizen waar borstkankerbehandeling onder de maat zou zijn. Het Slotervaartziekenhuis krijgt kritiek, totaal ongefundeerd meent Erbudak, en ze geeft meteen hard tegengas in de media. “Laat ze maar komen, dit winnen we wel.” Lees verder

bron: website ondernemingsorganisatie VNO-NCW (november 2010)

 

 

Interview met Aysel Erbudak en Louise Gunning

 

 

 

Publiciteitsfoto

Publiciteitsfoto

Dit is de publiciteitsfoto voor The Tragedy of Slaughtervaart, gemaakt door Floyd Koster.

 

 

Tekst van een jonge humanistische Karl Marx

Wat door het geld van mij is , wat ik kan betalen, dat wil zeggen wat het geld kan kopen, dat ben ik, de bezitter van het geld zelf. Hoe groter de macht van het geld, des te groter is mijn eigen macht. De eigenschappen van het geld zijn de  eigenschappen en de essentiële vermogens van mij - de bezitter van het geld. Wat ik ben en wat ik kan hangt dus allerminst af van mijn individualiteit. Ik ben lelijk, maar ik kan de knapste vrouwen kopen. Dus ben ik niet lelijk, want het effect van de lelijkheid, haar afschrikwekkende kracht, wordt door het geld teniet gedaan. Ik ben - gezien mijn individualiteit – kreupel maar het geld verschaft mij vierentwintig voeten, ik ben dus niet meer kreupel. Ik ben een slecht, gewetenloos, oneerlijk, geestloos, mens, maar het geld wordt met respect bejegend, dus ook de eigenaar ervan. Het geld is het hoogste goed, dus ook de bezitter ervan goed; het geld bespaart me bovendien de moeite om oneerlijk te zijn: dus ga ik door voor een eerlijk mens. Ik ben geestloos, maar het geld is de waarachtige geest van alle dingen: hoe zou de bezitter dan geestloos kunnen zijn? Bovendien kan hij geestrijke lieden voor zich kopen, en is hij die de macht heeft over de mensen met geest niet veel geestrijker dan de geestrijke zelf?

 

 

Locatie gevonden!

We hebben een geweldige locatie gevonden voor The Tragedy of Slaughtervaart: Broedplaats Lely in Nieuw-West. We spelen de voorstelling vanaf 6 november drie weken lang in de aula van dit prachtige gebouw naast Station Lelylaan. Meer nieuws volgt snel.

Waar

Tragedy of Slaughtervaart wordt gespeeld in Broedplaats LELY in Nieuw-West, Amsterdam
Tickets via Frascati of De Meervaart